Speech by Mr Khonji

                                                                                                                       لطفعلی خنجی

                                                                          یادی از بانویی نادر و فرشته منش

 

          در زندگی هر یک از ما، هستند دو ستان و آشنایانی استثنایی که اثری فراموش نشدنی بر اذهان ما باقی می گذارند و گاه این احساس را در ذهن تداعی می کنند که همه به یک سویند وآن یک تن در سویی دیگر – درخشنده ، مشخص ، منحصر به فرد

. برای من ، نازی بی شک یکی از همان شخصیتهای استثنایی بود. از طریق دوست بسیار عزیزم نادر که خود از نوادر روزگار است با او آشنا شدم و ازهمان بر خورد نخست دریافتم که در این جهان تفاخر و تظاهر ، نازی بانویی است اشتثنایی و کم نظیر. نه علاقه ای به خودنمایی داشت و نه بدان نیازی. از کردارش روشن بود که روشنفکری است که آرمانهایش را فقط در کتاب و در تئوریهای پر آوازه نمی جوید بلکه زندگانیش و رفتارش نمونه مجسمی است از یک انسان کمال مطلوب. نازی پر بود و در عین حال متواضع – جهانی است بنشسته در گوشه ای. مهربانی رگه اصلی شخصیت  کم نظیر او بود.

 روشن بود که آرمانهایش برایش مفهوم عملی و روزمره دارند و فاقد مفاهیم  تجریدی و جدا از واقعیتهای ملموسند.

  بیایید در سوگ فقدانش ننشینیم بلکه زندگیش را جشن بگیریم – چه، زندگی او می تواند سرمشقی برای همه ما باشد (و باید که چنین باشد). برای  بزرگداشت روان او بکوشیم که ما هم چنان باشیم که او بود و آرمانهایمان را در درجه نخست  در کردار و در زندگی روزمره مان بجوییم و نه در کتابها و تئوری هایمان.

  در ناصیه فرزندان برو مندش سعید و صبای عزیز همین رگه ها را می توان دید . و اکنون که نازی دیگر در میان ما نیست ، این دلخوشی برای ما باقیست که منش او و خصوصیات نادر او همچنان در وجود نادر و سعید و صبا متجلی خواهد بود. باشد که سلوک او و راه و روش زندگانی او سرمشق همه ما باشد. روانش شاد باد و منش و روشش چراغ راهنمای همه ما دوستدارانش.

                                                                                 contact Webmaster